Omschrijving
De Basilica di Santa Barbara is de hofkerk van de Gonzaga's, verscholen op een pleintje tussen de gebouwen van het Palazzo Ducale in Mantua. Hertog Guglielmo wilde haar, en Giovan Battista Bertani ontwierp haar tussen 1562 en 1572.
Binnen valt het licht uit twee lantaarns boven het schip. Op het hoogaltaar hangt het Martelaarschap van de heilige Barbara van Domenico Brusasorci, uit 1564; aan weerszijden twee grote doeken van Lorenzo Costa de Jongere. De klokkentoren, voltooid in 1565, eindigt in een rond tempeltje.
Guglielmo hield van muziek en maakte van de kerk een plek voor ceremonies met koren van topniveau. Daar herinnert nog altijd het Antegnati-orgel uit 1565 aan, met een gesneden en vergulde kast en luiken beschilderd door Fermo Ghisoni.
De basiliek had een eigen liturgie, anders dan de Romeinse ritus. Bij de restauratie van 2007 werden in de kerk de stoffelijke resten van verschillende Gonzaga-hertogen teruggevonden, onder wie Federico II en Guglielmo zelf.
Binnen valt het licht uit twee lantaarns boven het schip. Op het hoogaltaar hangt het Martelaarschap van de heilige Barbara van Domenico Brusasorci, uit 1564; aan weerszijden twee grote doeken van Lorenzo Costa de Jongere. De klokkentoren, voltooid in 1565, eindigt in een rond tempeltje.
Guglielmo hield van muziek en maakte van de kerk een plek voor ceremonies met koren van topniveau. Daar herinnert nog altijd het Antegnati-orgel uit 1565 aan, met een gesneden en vergulde kast en luiken beschilderd door Fermo Ghisoni.
De basiliek had een eigen liturgie, anders dan de Romeinse ritus. Bij de restauratie van 2007 werden in de kerk de stoffelijke resten van verschillende Gonzaga-hertogen teruggevonden, onder wie Federico II en Guglielmo zelf.