Omschrijving
Het Lago di Mezzo is het kleinste van de drie meren van Mantua, het water waarin het Castello di San Giorgio van de Gonzaga's weerspiegelt. Klein maar diep: met zijn 15 meter is het het diepste van de drie.
Het meer ligt ingesloten tussen twee bruggen. Stroomopwaarts scheidt de Ponte dei Mulini het van het Lago Superiore, dat drie meter hoger ligt; stroomafwaarts scheidt de Ponte di San Giorgio het van het Lago Inferiore.
De brug van San Giorgio ontstond in hout eind twaalfde eeuw, toen de ingenieur Alberto Pitentino de moerassen rond de stad veranderde in de huidige meren. Later werd ze in steen herbouwd, overdekt en voorzien van een ophaalbrug voor de boten, tot 1922, toen de bogen werden opgevuld.
De brug staat op de achtergrond van de Dood van de Maagd van Andrea Mantegna, in het Prado in Madrid.
In het water van het meer groeit een plaatselijke zeldzaamheid, de trigol, of waternoot, met eetbare vruchten die eind herfst worden geoogst.
Het meer ligt ingesloten tussen twee bruggen. Stroomopwaarts scheidt de Ponte dei Mulini het van het Lago Superiore, dat drie meter hoger ligt; stroomafwaarts scheidt de Ponte di San Giorgio het van het Lago Inferiore.
De brug van San Giorgio ontstond in hout eind twaalfde eeuw, toen de ingenieur Alberto Pitentino de moerassen rond de stad veranderde in de huidige meren. Later werd ze in steen herbouwd, overdekt en voorzien van een ophaalbrug voor de boten, tot 1922, toen de bogen werden opgevuld.
De brug staat op de achtergrond van de Dood van de Maagd van Andrea Mantegna, in het Prado in Madrid.
In het water van het meer groeit een plaatselijke zeldzaamheid, de trigol, of waternoot, met eetbare vruchten die eind herfst worden geoogst.