Omschrijving
Het Nationaal Archeologisch Museum van Mantua verzamelt wat opgravingen in de streek rond Mantua hebben opgeleverd, van het neolithicum tot de renaissance. Het zit binnen de muren van het Palazzo Ducale, in een groot gebouw van eind negentiende eeuw.
De drukst bezochte vitrine is die van de geliefden van Valdaro: twee skeletten uit het neolithicum, een man en een vrouw, in een omhelzing begraven, gezicht tegen gezicht. Ze werden in 2007 net buiten de stad gevonden en rusten sinds 2014 in een glazen vitrine.
Daaromheen vondsten uit de bronstijd en uit Etruskische, Keltische, Romeinse en middeleeuwse tijd, allemaal opgegraven in de provincie.
Het gebouw heeft een merkwaardig verleden. Van het midden van de zestiende tot het eind van de negentiende eeuw stond hier het hoftheater van de Gonzaga's; in 1896 bouwde de gemeente er een markt voor zijderupscocons, die later de groente- en fruitmarkt werd.
Bij de restauratie bleef het industriële karakter bewaard: buiten de oorspronkelijke gevel, binnen het dak met spanten op twee rijen pijlers, met drie verdiepingsvloeren die de ruimte verdelen.
De drukst bezochte vitrine is die van de geliefden van Valdaro: twee skeletten uit het neolithicum, een man en een vrouw, in een omhelzing begraven, gezicht tegen gezicht. Ze werden in 2007 net buiten de stad gevonden en rusten sinds 2014 in een glazen vitrine.
Daaromheen vondsten uit de bronstijd en uit Etruskische, Keltische, Romeinse en middeleeuwse tijd, allemaal opgegraven in de provincie.
Het gebouw heeft een merkwaardig verleden. Van het midden van de zestiende tot het eind van de negentiende eeuw stond hier het hoftheater van de Gonzaga's; in 1896 bouwde de gemeente er een markt voor zijderupscocons, die later de groente- en fruitmarkt werd.
Bij de restauratie bleef het industriële karakter bewaard: buiten de oorspronkelijke gevel, binnen het dak met spanten op twee rijen pijlers, met drie verdiepingsvloeren die de ruimte verdelen.