Omschrijving
Piazza Virgiliana is het grote tuinplein van Mantua, aan de rand van het historische centrum richting het Lago di Mezzo: een park in de schaduw van rijen grote bomen, ontstaan waar ooit een haven lag, en gewijd aan de Latijnse dichter Vergilius, een zoon van deze streek.
In het midden staat het monument voor Vergilius van carraramarmer, ontworpen door architect Luca Beltrami en bekroond met een groot bronzen beeld van de Milanese beeldhouwer Emilio Quadrelli. Het werd in 1927 onthuld en verving een eerste monument, dat in 1801 was onthuld en in 1919 werd afgebroken.
De aanleg van het plein is nog die van eind achttiende eeuw: architect Paolo Pozzo liet zich inspireren door de Franse tuinpleinen en plantte vier rijen hoogstammige bomen. Aan de zijkanten liggen het Museo diocesano Francesco Gonzaga en het Ospedale Grande di San Leonardo.
In de tijd van de Gonzaga's was hier water. Het Lago di Mezzo liep door in een inham die als haven diende, de ancona di Sant'Agnese, genoemd naar een later verwoest klooster; een dijk liep erdoorheen naar de kerk Santa Maria dell'Argine.
Na verloop van tijd verzandde de haven, en in de achttiende eeuw werd ze beetje bij beetje gedempt, onder meer met puin van gesloopte gebouwen in de stad. De plek heette piazza dell'Argine en liep vaak onder als het meer buiten zijn oevers trad.
In 1797 gaf de Franse generaal de Miollis, gouverneur tijdens de bezetting, er vorm aan: hij overtuigde het stadsbestuur om er een plein voor militaire oefeningen van te maken, met een monument dat eraan herinnerde dat Mantua het vaderland van Vergilius was. Sindsdien draagt het plein de naam van de dichter.
Het huidige monument had een lange aanloop. Het kostte meer dan een miljoen lire: 400.000 daarvan had een comité ingezameld dat vijftig jaar eerder was opgericht, de rest betaalden de gemeente Mantua en de staat.
In het midden staat het monument voor Vergilius van carraramarmer, ontworpen door architect Luca Beltrami en bekroond met een groot bronzen beeld van de Milanese beeldhouwer Emilio Quadrelli. Het werd in 1927 onthuld en verving een eerste monument, dat in 1801 was onthuld en in 1919 werd afgebroken.
De aanleg van het plein is nog die van eind achttiende eeuw: architect Paolo Pozzo liet zich inspireren door de Franse tuinpleinen en plantte vier rijen hoogstammige bomen. Aan de zijkanten liggen het Museo diocesano Francesco Gonzaga en het Ospedale Grande di San Leonardo.
In de tijd van de Gonzaga's was hier water. Het Lago di Mezzo liep door in een inham die als haven diende, de ancona di Sant'Agnese, genoemd naar een later verwoest klooster; een dijk liep erdoorheen naar de kerk Santa Maria dell'Argine.
Na verloop van tijd verzandde de haven, en in de achttiende eeuw werd ze beetje bij beetje gedempt, onder meer met puin van gesloopte gebouwen in de stad. De plek heette piazza dell'Argine en liep vaak onder als het meer buiten zijn oevers trad.
In 1797 gaf de Franse generaal de Miollis, gouverneur tijdens de bezetting, er vorm aan: hij overtuigde het stadsbestuur om er een plein voor militaire oefeningen van te maken, met een monument dat eraan herinnerde dat Mantua het vaderland van Vergilius was. Sindsdien draagt het plein de naam van de dichter.
Het huidige monument had een lange aanloop. Het kostte meer dan een miljoen lire: 400.000 daarvan had een comité ingezameld dat vijftig jaar eerder was opgericht, de rest betaalden de gemeente Mantua en de staat.