Opis
Dom Mantegni to dom, który malarz Andrea Mantegna zaczął budować sobie w Mantui w 1476 roku, naprzeciwko kościoła San Sebastiano: budynek o bardzo prostym wyglądzie, który w środku kryje zaskakujący okrągły dziedziniec. Odbywają się tu wystawy czasowe i wydarzenia kulturalne.
Sercem domu jest okrągły dziedziniec, zamknięty w kwadratowym budynku o boku około 25 metrów. Wszystkie pomieszczenia wychodzą na ten walec otwarty ku niebu, z czterema łukowymi drzwiami i ośmioma oknami, jak w atrium domu starożytnego Rzymu.
Projekt podlega precyzyjnym regułom geometrii: koło jest wpisane w kwadrat zgodnie z proporcjami złotego podziału, a pomieszczenia łączy pierścieniowa trasa. Badacz Franco Borsi nazwał go jedną z najbardziej intrygujących budowli renesansu.
Na piętrze, otwartym dla publiczności od 1999 roku, zachowały się ślady malowanych fryzów i stropy kasetonowe, dwa herby Mantegni oraz strop z promienistym słońcem i dewizą „ab olympo”, godłem markiza Ludwika Gonzagi.
Mantegna przybył do Mantui jako malarz nadworny Gonzagów. Działkę, wtedy wśród ogrodów warzywnych i sadów na południe od miasta, podarował mu Ludwik 18 października 1476 roku, być może w nagrodę za freski w Sali Małżeńskiej.
Niektórzy badacze dostrzegają podobieństwo właśnie do tej sali: tam pośrodku kwadratowego sklepienia otwiera się namalowane oko nieba, tu kto spojrzy w górę ze środka dziedzińca, widzi krąg nieba wewnątrz kwadratu murów.
Kto naprawdę go zaprojektował, pozostaje niepewne: może sam Mantegna, może Giovanni da Padova, ale z pewnością pod wpływem Leona Battisty Albertiego, który w tych latach pracował w Mantui i zaprojektował kościół San Sebastiano, stojący dokładnie naprzeciwko.
Mantegna mieszkał tu krótko: w 1502 roku, cztery lata przed śmiercią, musiał odstąpić dom Gonzagom. W kolejnych wiekach był przebudowywany, aż stał się nie do poznania, a w XIX wieku trafił do koszar.
Od 1940 roku konserwacje uwolniły go od XVIII-wiecznych dobudówek, zaczynając od dziedzińca, jedynej części, która pozostała rozpoznawalnie renesansowa. W 1974 roku dom otwarto dla zwiedzających.
Koniecznie zobacz
• Okrągły dziedziniec.
• Stropy i herby na piętrze.
Czy wiesz, że…?
• Mantegna dostawał od Gonzagów 75 lirów miesięcznie i był być może najlepiej opłacanym artystą swojego stulecia.
• Okrągłego dziedzińca nigdy nie zadaszono i nie wiadomo, czy miał zostać zadaszony.
Sercem domu jest okrągły dziedziniec, zamknięty w kwadratowym budynku o boku około 25 metrów. Wszystkie pomieszczenia wychodzą na ten walec otwarty ku niebu, z czterema łukowymi drzwiami i ośmioma oknami, jak w atrium domu starożytnego Rzymu.
Projekt podlega precyzyjnym regułom geometrii: koło jest wpisane w kwadrat zgodnie z proporcjami złotego podziału, a pomieszczenia łączy pierścieniowa trasa. Badacz Franco Borsi nazwał go jedną z najbardziej intrygujących budowli renesansu.
Na piętrze, otwartym dla publiczności od 1999 roku, zachowały się ślady malowanych fryzów i stropy kasetonowe, dwa herby Mantegni oraz strop z promienistym słońcem i dewizą „ab olympo”, godłem markiza Ludwika Gonzagi.
Mantegna przybył do Mantui jako malarz nadworny Gonzagów. Działkę, wtedy wśród ogrodów warzywnych i sadów na południe od miasta, podarował mu Ludwik 18 października 1476 roku, być może w nagrodę za freski w Sali Małżeńskiej.
Niektórzy badacze dostrzegają podobieństwo właśnie do tej sali: tam pośrodku kwadratowego sklepienia otwiera się namalowane oko nieba, tu kto spojrzy w górę ze środka dziedzińca, widzi krąg nieba wewnątrz kwadratu murów.
Kto naprawdę go zaprojektował, pozostaje niepewne: może sam Mantegna, może Giovanni da Padova, ale z pewnością pod wpływem Leona Battisty Albertiego, który w tych latach pracował w Mantui i zaprojektował kościół San Sebastiano, stojący dokładnie naprzeciwko.
Mantegna mieszkał tu krótko: w 1502 roku, cztery lata przed śmiercią, musiał odstąpić dom Gonzagom. W kolejnych wiekach był przebudowywany, aż stał się nie do poznania, a w XIX wieku trafił do koszar.
Od 1940 roku konserwacje uwolniły go od XVIII-wiecznych dobudówek, zaczynając od dziedzińca, jedynej części, która pozostała rozpoznawalnie renesansowa. W 1974 roku dom otwarto dla zwiedzających.
Koniecznie zobacz
• Okrągły dziedziniec.
• Stropy i herby na piętrze.
Czy wiesz, że…?
• Mantegna dostawał od Gonzagów 75 lirów miesięcznie i był być może najlepiej opłacanym artystą swojego stulecia.
• Okrągłego dziedzińca nigdy nie zadaszono i nie wiadomo, czy miał zostać zadaszony.