Opis
Katedra w Mantui, katedra św. Piotra, zamyka północną stronę Piazza Sordello, kilka kroków od Palazzo Ducale: budowla, która w jednym spojrzeniu łączy trzy epoki, z barokową fasadą, gotycką ścianą boczną i romańską dzwonnicą.
Niespodzianka czeka w środku. Giulio Romano, wezwany do jej odbudowy po pożarze, w 1545 roku przekształcił ją w bazylikę o pięciu nawach, oddzielonych czterema rzędami żłobkowanych kolumn korynckich, na wzór dawnej Bazyliki św. Piotra w Rzymie, zanim przebudowali ją Bramante, Rafael i Sangallo.
Marmurową fasadę wzniesiono w latach 1756–1761 w miejsce gotyckiej. Na szczycie stoi osiem posągów świętych, wśród nich Piotr, Paweł i Anzelm, patron miasta.
Prawa ściana boczna to pozostałość gotyckiej katedry zbudowanej przez Wenecjan Jacobella i Pierpaola dalle Masegne pod koniec XIV wieku: rząd kaplic zwieńczonych pinaklami i wimpergami z marmuru i cegły.
Po lewej stronie otwiera się sanktuarium Matki Bożej Koronowanej, zaprojektowane być może przez Lukę Fancellego około 1480 roku, obok XV-wiecznej zakrystii ze sklepieniem z medalionami ze szkoły Mantegni. Nad skrzyżowaniem naw kopuła jest pomalowana scenami Raju.
Wśród dzieł sztuki są wczesnochrześcijański sarkofag z IV lub V wieku oraz, w konsze absydy, wielki fresk Trójcy Świętej Antonia Marii Vianiego, o powierzchni około 180 metrów kwadratowych. Baptysterium zachowuje freski z początku XIV wieku.
Katedra jest też panteonem miasta. W ołtarzu głównym spoczywa ciało św. Anzelma, zmarłego w Mantui w 1086 roku; pochowani są tu także Bonifacy z Canossy, ojciec Matyldy, i Ludwik I Gonzaga, założyciel dynastii.
Gotycką fasadę z portykiem, rozetami i pinaklami rozebrano w 1756 roku. Jej wygląd znamy dzięki obrazowi Domenica Morone, dziś w Palazzo Ducale. Zamówił ją Franciszek I Gonzaga w 1395 roku, by uczcić narodziny swojego pierwszego syna.
Podczas okupacji francuskiej wiele dzieł wywieziono do Francji. Kuszenie św. Antoniego Pustelnika Paola Veronesego, jedno z dziesięciu płócien zamówionych przez kardynała Ercolego Gonzagę, do dziś znajduje się w muzeum w Caen, w Normandii.
Koniecznie zobacz
• Pięć naw Giulia Romana.
• Gotycka ściana boczna dalle Masegnów.
• Sanktuarium Matki Bożej Koronowanej.
• Sarkofag wczesnochrześcijański.
Czy wiesz, że…?
• Kaplice w nawach bocznych nie są prawdziwymi kaplicami: Giulio Romano zaprojektował tam dwie dodatkowe nawy, później oddzielone kratą.
• Marmurową fasadę zaprojektował Nicolò Baschiera, inżynier armii austriackiej.
Niespodzianka czeka w środku. Giulio Romano, wezwany do jej odbudowy po pożarze, w 1545 roku przekształcił ją w bazylikę o pięciu nawach, oddzielonych czterema rzędami żłobkowanych kolumn korynckich, na wzór dawnej Bazyliki św. Piotra w Rzymie, zanim przebudowali ją Bramante, Rafael i Sangallo.
Marmurową fasadę wzniesiono w latach 1756–1761 w miejsce gotyckiej. Na szczycie stoi osiem posągów świętych, wśród nich Piotr, Paweł i Anzelm, patron miasta.
Prawa ściana boczna to pozostałość gotyckiej katedry zbudowanej przez Wenecjan Jacobella i Pierpaola dalle Masegne pod koniec XIV wieku: rząd kaplic zwieńczonych pinaklami i wimpergami z marmuru i cegły.
Po lewej stronie otwiera się sanktuarium Matki Bożej Koronowanej, zaprojektowane być może przez Lukę Fancellego około 1480 roku, obok XV-wiecznej zakrystii ze sklepieniem z medalionami ze szkoły Mantegni. Nad skrzyżowaniem naw kopuła jest pomalowana scenami Raju.
Wśród dzieł sztuki są wczesnochrześcijański sarkofag z IV lub V wieku oraz, w konsze absydy, wielki fresk Trójcy Świętej Antonia Marii Vianiego, o powierzchni około 180 metrów kwadratowych. Baptysterium zachowuje freski z początku XIV wieku.
Katedra jest też panteonem miasta. W ołtarzu głównym spoczywa ciało św. Anzelma, zmarłego w Mantui w 1086 roku; pochowani są tu także Bonifacy z Canossy, ojciec Matyldy, i Ludwik I Gonzaga, założyciel dynastii.
Gotycką fasadę z portykiem, rozetami i pinaklami rozebrano w 1756 roku. Jej wygląd znamy dzięki obrazowi Domenica Morone, dziś w Palazzo Ducale. Zamówił ją Franciszek I Gonzaga w 1395 roku, by uczcić narodziny swojego pierwszego syna.
Podczas okupacji francuskiej wiele dzieł wywieziono do Francji. Kuszenie św. Antoniego Pustelnika Paola Veronesego, jedno z dziesięciu płócien zamówionych przez kardynała Ercolego Gonzagę, do dziś znajduje się w muzeum w Caen, w Normandii.
Koniecznie zobacz
• Pięć naw Giulia Romana.
• Gotycka ściana boczna dalle Masegnów.
• Sanktuarium Matki Bożej Koronowanej.
• Sarkofag wczesnochrześcijański.
Czy wiesz, że…?
• Kaplice w nawach bocznych nie są prawdziwymi kaplicami: Giulio Romano zaprojektował tam dwie dodatkowe nawy, później oddzielone kratą.
• Marmurową fasadę zaprojektował Nicolò Baschiera, inżynier armii austriackiej.