Opis
Bazylika Sant'Andrea to największy kościół Mantui, w samym sercu starego miasta: arcydzieło renesansu zaprojektowane przez Leona Battistę Albertiego, z fasadą jak rzymski łuk triumfalny i kopułą wysoką na 80 metrów.
Kto tu wejdzie, zapamięta przestrzeń: jedną, ogromną nawę przykrytą kasetonowym sklepieniem kolebkowym, bez kolumn zasłaniających widok. Zaprojektowano ją tak, by mogła pomieścić tłumy pielgrzymów przybywających, by czcić relikwię Krwi Chrystusa.
Fasada nawiązuje do antycznych łuków triumfalnych: wielki łuk pośrodku między wysokimi korynckimi pilastrami, jeden z pierwszych przykładów porządku wielkiego w renesansie. Wysoko, cofnięty, znajduje się drugi łuk, zwany „ombrellone”, który wpuszcza światło do nawy.
Kopuła o szerokości 25 metrów należy do największych we Włoszech. Dodał ją w XVIII wieku Filippo Juvarra, wzorując się na kopule Sant'Andrea delle Fratte w Rzymie.
Wśród kaplic bocznych jest kaplica Mantegni, w której malarz jest pochowany. Zachowały się tu dwa jego obrazy: Chrzest Chrystusa, dokończony przez syna Francesca, i Święta Rodzina, obok jego popiersia.
Spośród innych kaplic wyróżnia się kaplica św. Szczepana z trzema nagrobkami przypisywanymi Giuliowi Romanowi: w mauzoleum Strozzich cztery kariatydy podtrzymują sarkofag. W kaplicy św. Longina jest obraz ołtarzowy tegoż Giulia Romana.
Niżej znajduje się ośmioboczna krypta z końca XVI wieku. Pośrodku, w Świętych Naczyniach, przechowuje się ziemię nasiąkniętą krwią Chrystusa, którą według tradycji rzymski żołnierz Longin przyniósł do Mantui.
Relikwię odnaleziono podobno w 804 roku, a potem ponownie w połowie XI wieku. W każdy Wielki Piątek Święte Naczynia opuszczają kryptę i są niesione w procesji ulicami centrum.
Ludwik II Gonzaga powierzył projekt Albertiemu w 1472 roku, ale architekt zmarł jeszcze w tym samym roku. Prace, prowadzone przez Lukę Fancellego, wielokrotnie przerywano i wznawiano: kościół ukończono dopiero w XVIII wieku.
Ze średniowiecznego kościoła pozostała gotycka dzwonnica oraz jeden bok krużganka. W bazylice pochowano też kilku Gonzagów, w tym księcia Wincentego I.
Koniecznie zobacz
• Fasada w formie łuku triumfalnego.
• Nawa i kopuła Juvarry.
• Kaplica Mantegni.
• Krypta Świętych Naczyń.
Czy wiesz, że…?
• Alberti ustawił kościół w osi ulicy łączącej Palazzo Ducale z Palazzo Te.
• W XIX wieku uznano, że „ombrellone” nad fasadą nie należy do projektu Albertiego, i omal go nie rozebrano.
Kto tu wejdzie, zapamięta przestrzeń: jedną, ogromną nawę przykrytą kasetonowym sklepieniem kolebkowym, bez kolumn zasłaniających widok. Zaprojektowano ją tak, by mogła pomieścić tłumy pielgrzymów przybywających, by czcić relikwię Krwi Chrystusa.
Fasada nawiązuje do antycznych łuków triumfalnych: wielki łuk pośrodku między wysokimi korynckimi pilastrami, jeden z pierwszych przykładów porządku wielkiego w renesansie. Wysoko, cofnięty, znajduje się drugi łuk, zwany „ombrellone”, który wpuszcza światło do nawy.
Kopuła o szerokości 25 metrów należy do największych we Włoszech. Dodał ją w XVIII wieku Filippo Juvarra, wzorując się na kopule Sant'Andrea delle Fratte w Rzymie.
Wśród kaplic bocznych jest kaplica Mantegni, w której malarz jest pochowany. Zachowały się tu dwa jego obrazy: Chrzest Chrystusa, dokończony przez syna Francesca, i Święta Rodzina, obok jego popiersia.
Spośród innych kaplic wyróżnia się kaplica św. Szczepana z trzema nagrobkami przypisywanymi Giuliowi Romanowi: w mauzoleum Strozzich cztery kariatydy podtrzymują sarkofag. W kaplicy św. Longina jest obraz ołtarzowy tegoż Giulia Romana.
Niżej znajduje się ośmioboczna krypta z końca XVI wieku. Pośrodku, w Świętych Naczyniach, przechowuje się ziemię nasiąkniętą krwią Chrystusa, którą według tradycji rzymski żołnierz Longin przyniósł do Mantui.
Relikwię odnaleziono podobno w 804 roku, a potem ponownie w połowie XI wieku. W każdy Wielki Piątek Święte Naczynia opuszczają kryptę i są niesione w procesji ulicami centrum.
Ludwik II Gonzaga powierzył projekt Albertiemu w 1472 roku, ale architekt zmarł jeszcze w tym samym roku. Prace, prowadzone przez Lukę Fancellego, wielokrotnie przerywano i wznawiano: kościół ukończono dopiero w XVIII wieku.
Ze średniowiecznego kościoła pozostała gotycka dzwonnica oraz jeden bok krużganka. W bazylice pochowano też kilku Gonzagów, w tym księcia Wincentego I.
Koniecznie zobacz
• Fasada w formie łuku triumfalnego.
• Nawa i kopuła Juvarry.
• Kaplica Mantegni.
• Krypta Świętych Naczyń.
Czy wiesz, że…?
• Alberti ustawił kościół w osi ulicy łączącej Palazzo Ducale z Palazzo Te.
• W XIX wieku uznano, że „ombrellone” nad fasadą nie należy do projektu Albertiego, i omal go nie rozebrano.