Opis
Palazzo della Ragione to dawny pałac publiczny Mantui, po wschodniej stronie Piazza delle Erbe: długi średniowieczny budynek z XV-wiecznymi podcieniami na parterze, a nad nimi wielką XIII-wieczną salą, w której mieści się Sonnabend Collection Mantova, kolekcja sztuki nowoczesnej.
Sala to jedno pomieszczenie o imponujących rozmiarach. Na ścianach szczytowych zachowały się ślady średniowiecznych fresków: Szturm na twierdzę i postacie Proroków sygnowane przez Grisopola z Parmy, malarza z XIII wieku.
Na parterze od strony placu biegną podcienie, dodane w XV wieku, ze sklepami i lokalami. Obok wznosi się Wieża Zegarowa Luki Fancellego, przez której drzwi u podstawy wchodzi się do pałacu.
Pałac zbudowano około 1250 roku obok Rotondy San Lorenzo, na resztkach hospicjum, które Canossowie otworzyli dla pielgrzymów przybywających, by czcić Krew Chrystusa. W ówczesnych dokumentach nazywano go Palatium Novum, nowym pałacem komuny: był bowiem siedzibą władz miejskich, zanim stał się krytym targiem.
W sali odbywały się bowiem zgromadzenia mieszkańców, a gdy padało, także targ z placu. Za Gonzagów połączono go z sąsiednim Palazzo del Podestà, a w XV wieku stał się pałacem sądowym i archiwum notariuszy.
Na przełomie XVII i XVIII wieku architekt Doricilio Moscatelli, zwany „Battaglia”, zamurował dawne potrójne okna i wybił nowe, całkowicie zmieniając wygląd budynku.
W 1942 roku mantuański architekt Aldo Andreani przywrócił mu pierwotną fasadę i uporządkował wnętrze, usuwając barokowe dodatki. Trzęsienie ziemi w 2012 roku uszkodziło go, podobnie jak inne zabytki placu.
Kolekcja sztuki nowoczesnej w sali, otwarta 29 listopada 2025 roku, wywodzi się ze zbiorów galerzystki Ileany Sonnabend, żyjącej w latach 1914–2007. W ten sposób pałac zbudowany na zgromadzenia komuny znów stał się miejscem otwartym dla wszystkich.
Sala to jedno pomieszczenie o imponujących rozmiarach. Na ścianach szczytowych zachowały się ślady średniowiecznych fresków: Szturm na twierdzę i postacie Proroków sygnowane przez Grisopola z Parmy, malarza z XIII wieku.
Na parterze od strony placu biegną podcienie, dodane w XV wieku, ze sklepami i lokalami. Obok wznosi się Wieża Zegarowa Luki Fancellego, przez której drzwi u podstawy wchodzi się do pałacu.
Pałac zbudowano około 1250 roku obok Rotondy San Lorenzo, na resztkach hospicjum, które Canossowie otworzyli dla pielgrzymów przybywających, by czcić Krew Chrystusa. W ówczesnych dokumentach nazywano go Palatium Novum, nowym pałacem komuny: był bowiem siedzibą władz miejskich, zanim stał się krytym targiem.
W sali odbywały się bowiem zgromadzenia mieszkańców, a gdy padało, także targ z placu. Za Gonzagów połączono go z sąsiednim Palazzo del Podestà, a w XV wieku stał się pałacem sądowym i archiwum notariuszy.
Na przełomie XVII i XVIII wieku architekt Doricilio Moscatelli, zwany „Battaglia”, zamurował dawne potrójne okna i wybił nowe, całkowicie zmieniając wygląd budynku.
W 1942 roku mantuański architekt Aldo Andreani przywrócił mu pierwotną fasadę i uporządkował wnętrze, usuwając barokowe dodatki. Trzęsienie ziemi w 2012 roku uszkodziło go, podobnie jak inne zabytki placu.
Kolekcja sztuki nowoczesnej w sali, otwarta 29 listopada 2025 roku, wywodzi się ze zbiorów galerzystki Ileany Sonnabend, żyjącej w latach 1914–2007. W ten sposób pałac zbudowany na zgromadzenia komuny znów stał się miejscem otwartym dla wszystkich.