Opis
Piazza Broletto to mały średniowieczny plac między piazza Sordello a piazza delle Erbe, w samym sercu Mantui: w czasach komuny był centrum życia publicznego, a jego ceglane pałace wciąż noszą tego ślady.
Nazwa pochodzi od słowa brolo, ogrodzonego dziedzińca, na którym miasta lombardzkie zwoływały zgromadzenia i sprawowały sądy; później zaczęła oznaczać pałac podesty. Plac powstał około 1190 roku, gdy Mantua rozrosła się poza swój pierwotny rdzeń.
Od południa góruje nad nim Palazzo del Podestà, wzniesiony w 1227 roku z polecenia Laudarenga Martinenga z Brescii, podesty miasta. Wielokrotnie przebudowywany po kolejnych pożarach, od 1462 roku był odnawiany na zlecenie Ludwika III Gonzagi: z tego czasu pochodzą ślepe blanki na szczycie.
W ostatnich stuleciach służył też jako więzienie; od grudnia 2024 roku mieści muzeum poświęcone Wergiliuszowi. Poeta jest już na fasadzie: Wergiliusz na katedrze to posąg z XIII wieku, który mieszkańcy Mantui nazywają „la vècia”: poeta siedzi w birecie doktorów przed pulpitem, który głosi, że jest najsławniejszym z poetów.
Na rogu wznosi się Torre del Broletto, do której przylega Casa Tortelli. Obok Palazzo del Massaro z XIV wieku zachował piętnastowieczne freski szkoły Pisanella; massaro był zarządcą majątku komuny.
Oba pałace łączy Arengario, wielki łuk zwieńczony triforiami: pod sklepieniem wciąż widać żelazne pierścienie używane do tortury sznura.
Pośrodku placu, dziś deptaka, stoi dziewiętnastowieczna Fontanna Delfinów, w miejscu, gdzie wykopano pierwszą w mieście studnię artezyjską, by dostarczyć mieszkańcom wodę pitną. Kiedyś miejsce to nazywano piazzetta dei Birri, a niektórzy do dziś znają je jako piazzetta della Guardiola.
Nazwa pochodzi od słowa brolo, ogrodzonego dziedzińca, na którym miasta lombardzkie zwoływały zgromadzenia i sprawowały sądy; później zaczęła oznaczać pałac podesty. Plac powstał około 1190 roku, gdy Mantua rozrosła się poza swój pierwotny rdzeń.
Od południa góruje nad nim Palazzo del Podestà, wzniesiony w 1227 roku z polecenia Laudarenga Martinenga z Brescii, podesty miasta. Wielokrotnie przebudowywany po kolejnych pożarach, od 1462 roku był odnawiany na zlecenie Ludwika III Gonzagi: z tego czasu pochodzą ślepe blanki na szczycie.
W ostatnich stuleciach służył też jako więzienie; od grudnia 2024 roku mieści muzeum poświęcone Wergiliuszowi. Poeta jest już na fasadzie: Wergiliusz na katedrze to posąg z XIII wieku, który mieszkańcy Mantui nazywają „la vècia”: poeta siedzi w birecie doktorów przed pulpitem, który głosi, że jest najsławniejszym z poetów.
Na rogu wznosi się Torre del Broletto, do której przylega Casa Tortelli. Obok Palazzo del Massaro z XIV wieku zachował piętnastowieczne freski szkoły Pisanella; massaro był zarządcą majątku komuny.
Oba pałace łączy Arengario, wielki łuk zwieńczony triforiami: pod sklepieniem wciąż widać żelazne pierścienie używane do tortury sznura.
Pośrodku placu, dziś deptaka, stoi dziewiętnastowieczna Fontanna Delfinów, w miejscu, gdzie wykopano pierwszą w mieście studnię artezyjską, by dostarczyć mieszkańcom wodę pitną. Kiedyś miejsce to nazywano piazzetta dei Birri, a niektórzy do dziś znają je jako piazzetta della Guardiola.