Opis
Piazza delle Erbe, zwany po prostu Piazza Erbe, to plac targowy w sercu Mantui: długa przestrzeń wśród podcieni, wież i średniowiecznych pałaców, gdzie na kilku metrach przechodzi się od romańskiego kościoła do renesansowej wieży.
Po wschodniej stronie ciągnie się Palazzo della Ragione z XV-wiecznymi podcieniami, a obok wznosi się Wieża Zegarowa Luki Fancellego z wielkim zegarem astronomicznym, który pokazuje godziny, znaki zodiaku i fazy księżyca.
Obok wieży, poniżej poziomu placu, stoi Rotonda San Lorenzo, mały okrągły kościół z XI wieku, który według tradycji zbudowała Matylda z Canossy na pamiątkę Grobu Świętego.
Wzdłuż placu ciągnie się rząd domów kupieckich, ozdobionych późnogotyckimi i renesansowymi podcieniami. Najpiękniejszy jest Dom Kupca, zbudowany w 1455 roku dla Giovana Boniforte da Concorezzo: okna zdobi koronkowa terakota w stylu przypominającym Wenecję. Nad nim wznosi się XIV-wieczna Torre del Salaro.
Z drugiej strony plac zamyka Palazzo del Podestà, zwany też Broletto, który oddziela go od sąsiedniego Piazza Broletto.
Plac powstał pod koniec XII wieku, gdy komuna zaczęła się rozrastać poza dawne rzymskie miasto, skupione wokół dzisiejszego Piazza Sordello. Na tym nieutwardzonym terenie, obok klasztoru Sant'Andrea, odbywał się targ bydła.
Gdy bydło przeniesiono na peryferie, plac stał się administracyjnym sercem komuny. Za Bonacolsich, a potem Gonzagów władza przeniosła się na nowy plac San Pietro, dzisiejszy Piazza Sordello, ale Piazza Erbe pozostał placem handlu.
Renesansowe oblicze nadał mu Luca Fancelli, architekt, który budował bazylikę Sant'Andrea według projektu Leona Battisty Albertiego: przebudował Palazzo del Podestà, przerobił podcienie Palazzo della Ragione i zaprojektował wieżę. Do wykonania zegara wezwał Bartolomea Manfrediego, znawcę astrologii.
Po wschodniej stronie ciągnie się Palazzo della Ragione z XV-wiecznymi podcieniami, a obok wznosi się Wieża Zegarowa Luki Fancellego z wielkim zegarem astronomicznym, który pokazuje godziny, znaki zodiaku i fazy księżyca.
Obok wieży, poniżej poziomu placu, stoi Rotonda San Lorenzo, mały okrągły kościół z XI wieku, który według tradycji zbudowała Matylda z Canossy na pamiątkę Grobu Świętego.
Wzdłuż placu ciągnie się rząd domów kupieckich, ozdobionych późnogotyckimi i renesansowymi podcieniami. Najpiękniejszy jest Dom Kupca, zbudowany w 1455 roku dla Giovana Boniforte da Concorezzo: okna zdobi koronkowa terakota w stylu przypominającym Wenecję. Nad nim wznosi się XIV-wieczna Torre del Salaro.
Z drugiej strony plac zamyka Palazzo del Podestà, zwany też Broletto, który oddziela go od sąsiedniego Piazza Broletto.
Plac powstał pod koniec XII wieku, gdy komuna zaczęła się rozrastać poza dawne rzymskie miasto, skupione wokół dzisiejszego Piazza Sordello. Na tym nieutwardzonym terenie, obok klasztoru Sant'Andrea, odbywał się targ bydła.
Gdy bydło przeniesiono na peryferie, plac stał się administracyjnym sercem komuny. Za Bonacolsich, a potem Gonzagów władza przeniosła się na nowy plac San Pietro, dzisiejszy Piazza Sordello, ale Piazza Erbe pozostał placem handlu.
Renesansowe oblicze nadał mu Luca Fancelli, architekt, który budował bazylikę Sant'Andrea według projektu Leona Battisty Albertiego: przebudował Palazzo del Podestà, przerobił podcienie Palazzo della Ragione i zaprojektował wieżę. Do wykonania zegara wezwał Bartolomea Manfrediego, znawcę astrologii.