Opis
Most San Giorgio to długi, mniej więcej 800-metrowy most, który oddziela Lago di Mezzo od Lago Inferiore i łączy centrum Mantui, od strony rezydencji Gonzagów, z przeciwległym brzegiem San Giorgio.
Powstał jako drewniany w latach 1198–1199, gdy inżynier Alberto Pitentino zamienił bagna w jeziora Mantui, a pod koniec XIV wieku Ludovico Gonzaga przebudował go w murze. Przez stulecia był zadaszony: tak widać go w tle Śmierci Marii Andrei Mantegni, obrazu znajdującego się dziś w Prado w Madrycie.
Most chronił ufortyfikowane osiedle San Giorgio na drugim brzegu. Podczas napoleońskiego oblężenia w 1796 roku Francuzi zrównali je niemal całkowicie z ziemią: ocalała jedynie tak zwana rocca di Sparafucile, nazwana od postaci z „Rigoletta” Verdiego. W 1922 roku arkady zasypano, a most zwodzony rozebrano.
Powstał jako drewniany w latach 1198–1199, gdy inżynier Alberto Pitentino zamienił bagna w jeziora Mantui, a pod koniec XIV wieku Ludovico Gonzaga przebudował go w murze. Przez stulecia był zadaszony: tak widać go w tle Śmierci Marii Andrei Mantegni, obrazu znajdującego się dziś w Prado w Madrycie.
Most chronił ufortyfikowane osiedle San Giorgio na drugim brzegu. Podczas napoleońskiego oblężenia w 1796 roku Francuzi zrównali je niemal całkowicie z ziemią: ocalała jedynie tak zwana rocca di Sparafucile, nazwana od postaci z „Rigoletta” Verdiego. W 1922 roku arkady zasypano, a most zwodzony rozebrano.