Opis
Teatro Scientifico del Bibiena to mały XVIII-wieczny teatr w centrum Mantui, w pałacu Akademii Wergiliańskiej: sala w kształcie dzwonu, otoczona czterema kondygnacjami malowanych drewnianych lóż, gdzie w 1770 roku grał młody Mozart.
Zbudował go w zaledwie dwa lata, w latach 1767–1769, Antonio Galli Bibiena, syn słynnej rodziny scenografów. Nazwano go „naukowym”, bo miał gościć zebrania Akademii, ale od początku odbywały się w nim także koncerty i przedstawienia. Muzyka nigdy stąd nie odeszła: teatr wciąż gości festiwale, koncerty i konferencje.
Wzrok od razu biegnie ku lożom, oddzielonym kolumnami, w dekoracji, która nadaje całej sali poczucie ruchu. Bibiena nie ograniczył się do ich zaprojektowania: jako malarz, a nie tylko architekt, sam ozdobił ich wnętrza monochromatycznymi postaciami.
Zamiast sceny jest scena stała: dwupiętrowa galeria serlian, czyli łuków wspartych na parach kolumn, z loggią z tyłu i sufitem malowanym w udawany ażur, obramowanym udawaną balustradą.
W czterech niszach stoją naturalnej wielkości posągi czterech sławnych mantuańczyków: Wergiliusza, Baldassarre Castiglionego, autora Dworzanina, filozofa Pietra Pomponazziego oraz inżyniera i kartografa Gabriela Bertazzola.
Na zewnątrz neoklasycystyczna fasada jest dziełem Giuseppe Piermariniego, architekta, który wygrał konkurs na przebudowę pałacu i od którego nazwiska pochodzi nazwa sali na pierwszym piętrze. Nowa elewacja nie naruszyła wnętrza, które zachowało barokowe formy.
Teatr otwarto 3 grudnia 1769 roku. Zaledwie półtora miesiąca później, 16 stycznia 1770 roku, zagrał tu Wolfgang Amadeus Mozart, który nie miał jeszcze czternastu lat: program tego koncertu przechowuje archiwum Akademii.
Jego ojciec Leopold był zachwycony i napisał do żony do Salzburga, że nigdy w życiu nie widział niczego piękniejszego w tym rodzaju. To nie był teatr, wyjaśniał, lecz sala z lożami, a publiczność nie przestawała krzyczeć „brawo”.
Wcześniej w miejscu teatru stał pałac Ferrantego I Gonzagi, generała cesarskiego w czasie Sacco di Roma. Jego syn Cezar założył tu w 1562 roku akademię, Accademia degli Invaghiti, która po kilku zmianach nazwy zamówiła nowy teatr.
Koniecznie zobacz
• Loże malowane przez Bibienę.
• Scenę stałą z serlianami.
• Posągi czterech sławnych mantuańczyków.
Czy wiesz, że…?
• Zanim stała się Accademia dei Timidi, akademia w Mantui nazywała się Accademia degli Invaghiti, a potem degli Invitti.
• Sala ma tylko 338 miejsc.
Zbudował go w zaledwie dwa lata, w latach 1767–1769, Antonio Galli Bibiena, syn słynnej rodziny scenografów. Nazwano go „naukowym”, bo miał gościć zebrania Akademii, ale od początku odbywały się w nim także koncerty i przedstawienia. Muzyka nigdy stąd nie odeszła: teatr wciąż gości festiwale, koncerty i konferencje.
Wzrok od razu biegnie ku lożom, oddzielonym kolumnami, w dekoracji, która nadaje całej sali poczucie ruchu. Bibiena nie ograniczył się do ich zaprojektowania: jako malarz, a nie tylko architekt, sam ozdobił ich wnętrza monochromatycznymi postaciami.
Zamiast sceny jest scena stała: dwupiętrowa galeria serlian, czyli łuków wspartych na parach kolumn, z loggią z tyłu i sufitem malowanym w udawany ażur, obramowanym udawaną balustradą.
W czterech niszach stoją naturalnej wielkości posągi czterech sławnych mantuańczyków: Wergiliusza, Baldassarre Castiglionego, autora Dworzanina, filozofa Pietra Pomponazziego oraz inżyniera i kartografa Gabriela Bertazzola.
Na zewnątrz neoklasycystyczna fasada jest dziełem Giuseppe Piermariniego, architekta, który wygrał konkurs na przebudowę pałacu i od którego nazwiska pochodzi nazwa sali na pierwszym piętrze. Nowa elewacja nie naruszyła wnętrza, które zachowało barokowe formy.
Teatr otwarto 3 grudnia 1769 roku. Zaledwie półtora miesiąca później, 16 stycznia 1770 roku, zagrał tu Wolfgang Amadeus Mozart, który nie miał jeszcze czternastu lat: program tego koncertu przechowuje archiwum Akademii.
Jego ojciec Leopold był zachwycony i napisał do żony do Salzburga, że nigdy w życiu nie widział niczego piękniejszego w tym rodzaju. To nie był teatr, wyjaśniał, lecz sala z lożami, a publiczność nie przestawała krzyczeć „brawo”.
Wcześniej w miejscu teatru stał pałac Ferrantego I Gonzagi, generała cesarskiego w czasie Sacco di Roma. Jego syn Cezar założył tu w 1562 roku akademię, Accademia degli Invaghiti, która po kilku zmianach nazwy zamówiła nowy teatr.
Koniecznie zobacz
• Loże malowane przez Bibienę.
• Scenę stałą z serlianami.
• Posągi czterech sławnych mantuańczyków.
Czy wiesz, że…?
• Zanim stała się Accademia dei Timidi, akademia w Mantui nazywała się Accademia degli Invaghiti, a potem degli Invitti.
• Sala ma tylko 338 miejsc.