Opis
Torre dello Zuccaro to średniowieczna ceglana wieża o wysokości ponad 42 metrów przy via Tazzoli, kilka kroków od piazza Sordello i Pałacu Książęcego: zbudowana w 1143 roku, należała do Bonacolsich, a od 1328 roku do Gonzagów.
Nie można jej zwiedzać, ale dobrze ją widać z ulicy: surowy trzon i szczyt, odbudowany po tym, jak w 1540 roku piorun ściął wierzchołek, niszcząc cztery wielkie okna, które oświetlały wnętrze. Obecne zadaszenie pochodzi z 1717 roku.
Mieszkańcy Mantui nazywają ją w dialekcie „Tor dal Sücar”, wieżą cukru. Nazwa ma pochodzić od Zuccarów, rodziny, która była jej właścicielem w XV i XVI wieku.
Historyk Davari myślał natomiast o soli przechowywanej tu do 1769 roku, nazywanej w dialekcie „sücar brüsc”: cierpki cukier.
Nie można jej zwiedzać, ale dobrze ją widać z ulicy: surowy trzon i szczyt, odbudowany po tym, jak w 1540 roku piorun ściął wierzchołek, niszcząc cztery wielkie okna, które oświetlały wnętrze. Obecne zadaszenie pochodzi z 1717 roku.
Mieszkańcy Mantui nazywają ją w dialekcie „Tor dal Sücar”, wieżą cukru. Nazwa ma pochodzić od Zuccarów, rodziny, która była jej właścicielem w XV i XVI wieku.
Historyk Davari myślał natomiast o soli przechowywanej tu do 1769 roku, nazywanej w dialekcie „sücar brüsc”: cierpki cukier.